بهترین قرص های ضد اسهال چیست؟ معرفی قرص ضد اسهال قوی برای بزرگسالان و کودکان

اسهال یکی از مشکلات شایع دستگاه گوارش است که معمولاً با دفع مدفوع شل یا آبکی، سه بار یا بیشتر در طول روز، همراه است. این عارضه در بسیاری از موارد خفیف است و طی مدت کوتاهی برطرف می ‌شود؛ با این حال، تداوم اسهال می‌ تواند موجب از دست رفتن آب و املاح بدن و در نتیجه بروز کم ‌آبی شود. در صورت طولانی شدن علائم، شدت گرفتن اسهال یا مشاهده نشانه ‌های هشداردهنده، مراجعه به پزشک ضروری است. در این مقاله، بهترین قرص ‌های ضد اسهال و کاربرد هر یک را بررسی می کنیم تا با گزینه ‌های دارویی مورد استفاده برای کنترل این عارضه بیشتر آشنا شوید؛ اما پیش از مصرف هر یک، حتما با پزشک مشورت کنید.

معرفی بهترین قرص های ضد اسهال بزرگسالان (بدون نسخه)

قرص‌ های ضد اسهال گروهی از داروها هستند که برای کاهش دفعات دفع، کنترل حرکات روده و کاهش علائم ناشی از اسهال استفاده می‌ شوند. برخی از این داروها نیز به حفظ یا بازگرداندن تعادل باکتری ‌های مفید روده کمک می ‌کنند. نوع داروی مناسب به علت ایجاد اسهال بستگی دارد و نمی ‌توان یک دارو را برای همه افراد و انواع اسهال مناسب دانست. قرص ‌های ضد اسهال بدون نسخه معمولاً برای کنترل اسهال حاد و کوتاه ‌مدت استفاده می ‌شوند. هنگام مصرف این داروها باید به دوز مناسب توجه کرد، زیرا مقدار مصرف با توجه به سن و شرایط هر فرد متفاوت است.

تجویز دارو برای اسهال بزرگسالان با نظر پزشک

اگر اسهال به دلیل سندرم روده تحریک ‌پذیر (IBS) ایجاد شده باشد، پزشک متخصص گوارش با توجه به علائم و شرایط بیمار، داروی مناسب را برای کنترل اسهال تجویز می‌ کند. انواع بهترین قرص ضد اسهال بزرگسالان که ممکن است در این شرایط و دیگر انواع اسهال مورد استفاده قرار گیرند، عبارتند از:

آلوسترون (Alosetron)

این دارو بیشتر برای خانم‌ هایی تجویز می ‌شود که به نوع شدید سندرم روده تحریک ‌پذیر همراه با اسهال مبتلا هستند و سایر روش‌ های درمانی برای آن‌ ها مؤثر نبوده است. این دارو می‌ تواند عوارضی مانند یبوست ایجاد کند و در موارد نادر باعث کاهش جریان خون به روده بزرگ شود.

الوکسادولین (Eluxadoline)

این دارو با کاهش برخی انقباضات روده می ‌تواند به کنترل اسهال و کاهش دردهای شکمی کمک کند. الوکسادولین برای افرادی که کیسه صفرا ندارند مناسب نیست و مصرف خودسرانه آن می‌ تواند باعث عوارض جدی، از جمله التهاب پانکراس شود.

دی‌ سیکلومین برای اسهال (Dicyclomine)

دی‌ سیکلومین  از داروهای آنتی‌ کولینرژیک است که بیشتر برای کاهش علائم سندروم روده تحریک ‌پذیر (IBS)  مورد استفاده قرار می‌ گیرد. این دارو در شکل‌ های مختلفی مانند قرص، کپسول و شربت عرضه می ‌شود و مقدار و دفعات مصرف آن باید طبق تجویز پزشک باشد. زنان باردار یا شیرده پیش از مصرف دی‌ سیکلومین باید با پزشک مشورت کنند. همچنین احتمال بروز عوارض این دارو در افراد بالای ۶۵ سال بیشتر است و مصرف آن باید با احتیاط انجام شود.

مترونیدازول

این دارو در درمان برخی عفونت های باکتریایی و انگلی دستگاه گوارش کاربرد دارد. مترونیدازول ممکن است برای اسهال ناشی از Clostridium difficile  و  Giardia lamblia تجویز شود و با مهار رشد عوامل بیماری ‌زا به کاهش علائمی مانند اسهال، شکم درد و نفخ کمک کند. مصرف مترونیدازول باید بر اساس تشخیص پزشک و نوع عفونت انجام شود.

آزیترومایسین

قرص آزیترومایسین از موثرترین آنتی ‌بیوتیک هایی است که در برخی عفونت‌ های باکتریایی ایجادکننده اسهال، به ویژه اسهال مسافرتی، مورد استفاده قرار می ‌گیرد. این دارو با جلوگیری از رشد باکتری ‌ها می ‌تواند به بهبود علائمی مانند تب، اسهال و درد شکم کمک کند. مصرف آزیترومایسین باید تنها در صورت تشخیص پزشک و بر اساس عامل ایجادکننده عفونت باشد.

ریفاکسیمین

ریفاکسیمین یک آنتی ‌بیوتیک با اثرگذاری محدود است که بیشتر در درمان برخی عفونت ‌های روده ‌ای، از جمله اسهال مسافرتی ناشی از باکتری غیرمهاجم Escherichia coli، استفاده می ‌شود. این دارو بیشتر در دستگاه گوارش اثر می‌ کند و مقدار کمی از آن وارد جریان خون می‌ شود؛ به همین دلیل می ‌تواند به کاهش علائمی مانند ناراحتی ‌های گوارشی، اسهال و نفخ کمک کند. ریفاکسیمین برای برخی بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک ‌پذیر همراه با اسهال (IBS-D) نیز تجویز می شود. مصرف این دارو باید طبق تجویز پزشک و متناسب با علت اسهال انجام شود.

یدوکینول

این دارو بیشتر برای درمان برخی عفونت ‌های انگلی روده مورد استفاده قرار می گیرد. بنابراین برای عفونت ‌های ویروسی مؤثر نیست، ضمنا افراد مبتلا به بیماری‌ های کبدی باید از مصرف این دارو خودداری نمایند. مقدار مصرف یدوکینول بایستی دقیقاً مطابق دستور پزشک باشد و نباید بدون مشورت، دوز آن تغییر کند. ضمنا مصرف دارو پس از غذا می ‌تواند به تحمل بهتر آن کمک کند.

کدئین سولفات

 این داروی کدئین دار بیشتر برای تسکین درد تجویز می‌ شود، اما در برخی موارد خاص ممکن است برای کنترل اسهال شدید نیز مورد استفاده قرار گیرد. به دلیل احتمال ایجاد وابستگی، مصرف این دارو باید کوتاه ‌مدت و فقط با تجویز پزشک باشد.

اپیوم تینکچر

اپیوم دارویی حاوی ترکیبات افیونی است که در شرایط خاص و زمانی که درمان های معمولی نتیجه کافی نداشته باشند برای کنترل اسهال شدید یا مزمن به کار می‌ رود. این دارو با افزایش جذب آب و کاهش حرکات روده، سرعت عبور محتویات گوارشی را کم کرده و به کاهش دفعات دفع کمک می‌ کند. به دلیل احتمال وابستگی و بروز عوارضی مانند تهوع، یبوست، خواب ‌آلودگی و در دوزهای بالا اختلال تنفسی، مصرف آن باید کاملاً تحت نظر پزشک باشد.

قرص هیوسین ان بوتیل بروماید

قرص هیوسین بوتیل بروماید ۱۰ یک داروی ضداسپاسم است که برای کاهش گرفتگی و درد ناشی از انقباض عضلات معده، روده و مثانه استفاده می‌ شود. این دارو می‌ تواند به کاهش دل ‌پیچه و برخی علائم سندروم روده تحریک‌ پذیر کمک کند؛ بنابراین درمان قطعی اسهال نیست. مقدار و تعداد دفعات مصرف هیوسین باید طبق نظر پزشک تعیین شود، پس از مصرف خودسرانه آن پرهیز کنید.

قرص اسهال برای کودکان

مصرف داروهای ضد اسهال در کودکان باید با احتیاط و طبق نظر پزشک انجام شود. به دلیل حساسیت بیشتر دستگاه گوارش کودکان و احتمال بروز عوارض، این داروها معمولاً در شرایط خاص و در صورت نیاز استفاده می ‌شوند. در مقابل، محبوب‌ترین مکمل‌های غذایی برای اسهال، محصولات پروبیوتیکی مانند ماست و کفیر هستند که معمولاً عوارض کمی دارند و در برخی موارد می توانند با کمک به حفظ تعادل باکتری ‌های مفید روده، به بهبود اسهال در کودکان کمک کنند. اسم قرص ضد اسهال برای کودکان عبارتند از:

• آتروپین-دیفنوکسیلات: دیفنوکسیلات با کاهش فعالیت و حرکات روده، سرعت عبور محتویات گوارشی را کمتر می ‌نماید. در نتیجه، زمان بیشتری برای جذب آب در روده فراهم می‌ شود و مدفوع حالت سفت ‌تری پیدا می‌ کند. این دارو معمولاً برای افراد بالای ۱۲ سال در نظر گرفته می ‌شود و پزشک درباره مقدار مصرف و عوارض احتمالی آن راهنمایی لازم را ارائه می ‌کند.
•  ORS (محلول خوراکی آبرسانی):  ORS برای جبران آب و الکترولیت ‌های از دست ‌رفته در اثر اسهال استفاده می‌ شود و یکی از امن ترین روش ‌های مراقبت از کودکان مبتلا به اسهال است. این محلول خوراکی آبرسانی به پیشگیری از کم ‌آبی بدن کمک می کند.

درمان اسهال در دوران بارداری

در دوران بارداری نباید برای درمان اسهال به ‌صورت خودسرانه از داروهای بدون نسخه (OTC) استفاده کرد، زیرا برخی از این داروها برای زنان باردار مناسب نیستند. اگر اسهال باعث کم ‌آبی شدید بدن شود، ممکن است استفاده از محلول خوراکی آبرسانی یا در موارد ضروری، تزریق سرم قندی-نمکی برای جبران آب و املاح از دست ‌رفته لازم باشد.

برخی داروهای ضد اسهال نیز در دوران بارداری توصیه نمی‌ شوند. برای مثال، مصرف لوموتیل، (دیفنوکسیلات-آتروپین) و بیسموت ساب ‌سالیسیلات مناسب نیستند و به‌دلیل احتمال بروز عوارض برای مادر یا جنین باید از مصرف خودسرانه آنها خودداری شود. بنابراین، انتخاب هر دارویی برای کنترل اسهال در دوران بارداری باید با نظر پزشک انجام شود.

داروها و روش ‌های درمانی برای مشکلات شایع

در کنار داروهای مورد استفاده برای کنترل اسهال، آشنایی با روش‌ های درمان و داروهای مرتبط با سایر مشکلات شایع نیز می ‌تواند برای بسیاری از افراد مفید باشد. مشکلاتی مانند تهوع، یبوست و بیماری ‌های پوستی ممکن است در شرایط مختلف ایجاد شوند و هرکدام به روش درمانی متناسب با علت و شدت علائم نیاز دارند.

بهترین قرص ضد تهوع

قرص دمیترون (Demitron) با مهار اثر سروتونین در مغز و دستگاه گوارش، به کاهش احساس تهوع و جلوگیری از استفراغ کمک می ‌کند. این دارو در برخی شرایط برای کودکان و زنان باردار نیز قابل استفاده است، اما مصرف آن باید با نظر پزشک انجام شود. دمیترون بیشتر برای کنترل تهوع و استفراغ ناشی از شیمی‌ درمانی، پرتودرمانی و پس از جراحی و بیهوشی کاربرد دارد.

بهترین قرص برای یبوست

یبوست شدید یکی از مشکلات شایع گوارشی در کودکان و بزرگسالان است. این عارضه معمولاً با علائمی مانند درد شکم، نفخ و احساس سنگینی همراه بوده و در صورت تداوم ممکن است باعث تهوع، کمردرد و تغییرات خلقی شود. بهترین قرص ها برای یبوست مانند کپسول های سی ‌لاکس، رولاکس و ژلاکس با تحریک حرکات روده و افزایش ترشحات، به نرم شدن مدفوع و تسهیل دفع کمک می ‌کنند.

سخن آخر

به یاد داشته باشید که مصرف بهترین قرص های ضد اسهال در شرایطی مانند تب بالا، وجود خون یا مخاط در مدفوع، درد شدید شکم یا احتمال عفونت باکتریایی، ممکن است مناسب نباشد. در بعضی عفونت‌ ها، کاهش حرکات روده می ‌تواند دفع عوامل بیماری‌ زا را دشوارتر کرده و علائم را تشدید کند. به همین دلیل، انتخاب داروی مناسب باید بر اساس علت و شدت اسهال و شرایط فرد انجام شود و صرفاً با هدف متوقف کردن سریع دفع صورت نگیرد.