[ad_1]
“مناره علی” ، که به دوران سلجوک باز می گردد ، یکی از برجسته ترین بناهای تاریخی و هنری در شهر ایران ایرانی است و به لطف عمق تاریخی آن ، صحت صنعت آن و شکوه از طراحی معماری آن ، توجه گردشگران محلی و خارجی را به خود جلب می کند.
اصفهان ، که پایتخت چندین امپراتوری بزرگ بود ، به رهبری ایالت سلجوک ، به دلیل داشتن خانه ای برای بسیاری از بناهای تاریخی که به صدها سال به ساخت و ساز باز می گردد ، مشهور است.
این مناره که در قرن دوازدهم در طول قانون سلجوک ساخته شده است ، یکی از برجسته ترین نقاط دیدنی است که شخصیتی متمایز را به این شهر می بخشد و هنوز هم در بین بسیاری از ساختمانهای باستان شناسی که اصفهان را به یک مقصد برجسته گردشگری در ایران تبدیل می کند.
مناره یکی از برجسته ترین نقاط برجسته معماری در اصفهان است و یکی از بالاترین ساختمانهای منطقه با زیبایی بی نظیر خود در پارچه تاریخی شهر ، توجه را مورد توجه قرار می دهد.
تزئینات سنگ و موزاییک که برای ساخت معماری Seljuk استفاده می شود ، که با زیبایی و دقت نهایی در طراحی مشخص می شود.
با تشکر از این ویژگی ها ، “مناره علی” بین بناهای تاریخی در اصفهان جایگاه برجسته ای دارد و یکی از شگفت انگیزترین مناره های سلژوک که تا به امروز حفظ شده است ، به عنوان شاهد عظمت گذشته به حساب می آید ، که آن را به یک مقصد مهم برای گردشگران محلی و خارجی تبدیل می کند.
بدون مساجد بخواب
در مصاحبه با آناتولی ، بهار کربلی ، کارشناس وزارت میراث فرهنگی ، گردشگری و صنایع دستی در اصفهان ، گفت که این مناره در دوران صفر و قوجر چندین عمل ترمیم انجام داده است ، ضمن اینکه شکل اصلی خود را حفظ می کند.
Karbalai توضیح داد که مناره در آن دوره به طور مستقل از مساجد ساخته شده است.
وی افزود: “در آن دوران ، یک مناره در ورودی هر محله وجود داشت بدون اینکه به هر مسجدی در ارتباط باشد. با گذشت زمان ، ساخت مساجد در اطراف این مناره ها آغاز شد ، که آنها را به بخشی جدایی ناپذیر از آنها تبدیل کرد.”
وی خاطرنشان کرد: بخش اول مناره دارای آیه ای از سورات آل -ایمران است ، در حالی که بخش دوم شامل آجر حک شده با نقوش منحصر به فرد است و بخش سوم با نقوش جارو که کل ساختار آن را احاطه کرده است مشخص می شود.
“مناره در بالا با یک شکل چشمگیر که این طرح معماری را تاج گذاری کرده است به پایان می رسد. کتیبه های قرآنی در پایه گنبد وجود دارد ، به همراه یک نوار کتبی از تاریخ ۹۲۹ آه.”
به گفته کارشناسی خبره ، این گنبد دارای یک سرامیک است ، در حالی که اتاق نماز زمستانی مسجد در زیر سطح زمین ساخته شده است ، با طراحی معماری بسیار متمایز.
معماری
این مناره در زمان سلطنت سلطان سینجار ، ایالت سلجوک ، بین سالهای ۱۱۱۸ تا ۱۱۵۷ ساخته شده است که تاریخ آن از طریق سبک و تکنیک های ساخت آن و ابعاد آجری که با آن ساخته شده است استنباط می شود.
مناره در خیابان “هارونی” در نزدیکی “مربع کاهنان” واقع شده است که به دوره سلجوک باز می گردد.
به روشی که در مجاورت مناره قرار دارد ، یک مسجد تاریخی که تخریب شده بود ، برای ساخت مکان خود “مسجد علی” در دوره صفوید وجود داشت که یکی از شگفت انگیزترین مساجد شهر محسوب می شود.
مناره شامل ۳ بخش است که به تدریج در حال افزایش است.
ساختار آن دارای دو بالکن تزئین شده است ، در حالی که دیوارهای آن الگوهای مهندسی را از آجر تزئین می کنند.
در زیر این دو قسمت ، شکل های گلوله ای از ستاره ها ، با طراحی چند تزیینات مختلف طراحی شده است.
کوفیه
بر روی دیوارهای مناره ، چشم ۴ خط حکاکی شده در اسکریپت کوفیک ، جایی که آنها با استفاده از آجر حک شده بودند.
این نوشته ها شامل آیاتی از قرآن نجیب و کلمه توحیدی است ، در حالی که نقوش هندسی که با هم ترکیب می شوند و ستاره ها بین آنها از هم جدا می شوند.
ارتفاع اصلی مناره در حدود ۵۴ متر بود ، اما با گذشت زمان تقریباً دو متر کاهش یافت.
این مناره در حال حاضر بیش از ۱۶۰ درجه دارد که منجر به بالکن فوقانی می شود و قطر آن به تدریج از ۶ متر در هر پایه تا اندازه کوچکتر در بالا باریک می شود.
[ad_2]
منبع
